110. Zaterdag 11 oktober 2025 stond Marike Jager op het podium. De Volkskrant schreef eerder al eens “Marike Jager is een aanwinst voor de popmuziek” .
Ze maakte een wereldreis met haar gezin langs plekken waar ze ooit als backpacker gitaar leerde spelen. Marike Jager is één van Nederlands meest geliefde singer-songwriters: eigenzinnig, betoverend en vol verhalen.
Live weet ze haar publiek moeiteloos mee te nemen. Ze is persoonlijk, grappig en ontwapenend. Geïnspireerd door artiesten als The Beatles, Fiona Apple en de fantasiewereld van Tim Burton schrijft ze haar liedjes veelal op gitaar, maar ook op piano en een handgemaakte speeldoos. Het avontuur hoor je terug in haar songs, die bewegen zich ritmisch en speels door haar muzikale universum.
Marike Jager werd vier keer genomineerd voor een Edison, festival Lowlands sloot haar in het hart en ze won de Grote Prijs van Nederland. Ze speelde gitaar in een Sam Smith-video en Grammy-winnaar Tchad Blake (Tom Waits, Sheryl Crow, Crowded House) mixte haar albums. Ze trad op met hiphopdanser Shailesh Bahoran voor ‘Nederlandse Dansdagen’, verkende de rauwe randjes met het experimentele duo ‘M ft. M’ (met drummer Martijn Bosman) en schreef een betoverend duet met de Canadese songwriter Ron Sexsmith.
Of ze nu alleen speelt, met band, of in spannende samenwerkingen: Marike Jager verrast.
Vandaag speelt ze solo: nieuw werk én favorieten uit haar eerdere albums.
“Haar muziek is veelvormig en geregeld erg ritmisch.”
“Haar lenige, zuivere stem doet de rest. Echt klasse.”
beeldmateriaal
terugblik
Niet echt een goed idee (d.w.z., voor Koen en Renate): een terugreis van (al met al) 24 uur van hotel in Bali naar huis in Zaandam, vrijdagochtend landen op Schiphol, en de dag erna een Roots-concert. Nouja, het kwam nu eenmaal zo uit. Waarbij Moon zich lang tevoren heeft moeten afmelden wegens zelf ook op vakantie, en Edvard – zoals verwacht – uit de running is wegens een (eerste) knie-operatie. Als onze vlucht vertraging had gehad, zou team Roots deze dag enkel hebben bestaan uit lichtman Piet en geluidsman Erik – maar gelukkig was onze vlucht op tijd. En vonden we Koens broer Jan Kees ook nog eens bereid om de aankondiging te doen, bij wijze van Edvard stand-in. En dank aan Piet (die naast lichtman ook nasi-man is) voor de nasi, al haalde Renate maar een broodje ergens. Dat lag niet aan Piet, integendeel (de man kan nasi maken!) maar aan het feit dat wij, in Indonesië, vier weken lang met rijst & nasi geconfronteerd zijn geweest (ja, soms ook voor het ontbijt).
Naast dat we als Roots-team enigszins uitgedund waren, was dit ook een iets vreemdere eend in de bijt qua programmering, want nee, eens niet celtic/Iers/trad/folk/etc. Soms stappen we daar eens uit, en wat zijn labeltjes nu helemaal. Aan de andere kant, een singer-songwriter past ook uitstekend bij ons, en in Marike Jager hadden we een hele goede in huis. Al hadden we absoluut meer bezoekers verwacht dan de ongeveer zestig die acte de présence gaven: ergens dachten we dat het wel een redelijk klinkende naam was voor mensen die Roots nooit eerder bezochten, maar dat werkte helaas niet echt. Waar lag dat aan? Mogelijk hielp niet mee dat Marike niet zo lang ervoor o.a. in Alkmaar speelde.
Zo bleef het best intiem en relaxed … en dat was eerlijk gezegd helemaal OK (zeker gezien de jetlag die ons persoonlijk wat parten speelde!). Marike speelde een gevarieerd concert, zichzelf begeleidend op gitaar, een zelf gefabriceerde ‘music box’, en vleugel, met vooral wat zij noemde ‘kleine liedjes’ die geweldig tot hun recht kwamen in De Wormerveerse Vermaning.
Een luisterconcert pur sang waarbij je af en toe een speld kon horen vallen. Het applaus was dan weer luid en welgemeend. Een pareltje van een opener van dit gloednieuwe seizoen.
